SAMOOBRONA

---

      Samoobrona - wszelkie zachowania obronne i samozachowawcze podejmowane w celu obrony przed jakimkolwiek niebezpieczeństwem, zagrażającym integralności, wolności, zdrowiu i życiu człowieka.
     Samoobrona jest sztuką przeciwdziałania jednej, jak i nawet grupie atakujących osób, którzy nieprzestrzegają żadnych reguł.
W samoobronie kryteria sprawnościowe powinny być respektowane na równi z etycznymi. Sytuacje konfliktowe człowiek dzielny i rozumny stara się rowiązać w sposób jak najbardziej łagodny - dążąc do rozbrojenia agresji przeciwnika i własnej, a nie do jej eskalacji.
      Samoobrona jest godziwa, gdy spełnia oprócz legalnych - kryteria walki obronnej. Walce rzeczywiście obronnej można przypisać nastepującą charakterystykę:

• brak prowokacji ze strony podmiotu napadniętego,
• pierwszeństwo ataku ze strony agresora,
• adekwatność środków przeciwdziałania (nie zawsze tożsama z wystarczalnością, co oznacza także powściąganie się od czynów przekraczających uzasadnioną obronę.

      Kodeks ucznia samoobrony:

• niegodziwym jest użycie umiejętności walki wręcz poza salą treningową (dopuszczalne jest wyłącznie w obronie koniecznej);
• niegodziwym jest ustępować złoczyńcom i narażać innych na skutki ich działań;
• niegodziwym jest uchylić się od niesienia pomocy innym w sytuacji jakiegokolwiek zagrożenia;
• niegodziwym jest brak życzliwości wobec kogokolwiek;
• niegodziwym jest milczeć wtedy, kiedy milczenie prowadzi do zatajenia prawdy, zwłaszcza kiedy nieprawda godzi w dobro innych ludzi, kiedy jest powodem ich cierpienia;
• niegodziwym jest dawać świadectwo nieprawdy;
• niegodziwym jest bycie nielojalnym wobec swego nauczyciela, szkoły i ludzi wspierających jej funkcjonowanie;
• niegodziwym jest jednak akceptowanie niegodziwości popełnianych przez nauczyciela i wspierających go ludzi;
• niegodziwym jest wykorzystywanie kogokolwiek dla zrealizowania własnych celów

      (na podst. Jan Harasymowicz, Roman Maciej Kalina - "Godziwa samoobrona"